من مسلمانم

قبله ام يك گل سرخ جا نمازم چشمه،ُمهرم نور

دشت سجاده من من وضو با تپش پنجر ها مي گيرم

در نمازم جريان دارد ماه ،جرياندارد طيف سنگ از پشت نمازم پيداست

همه ي ذرات نمازم تبلور شده است .

من نمازم را وقتي مي خوانم كه اذانش را باد گفته باد سرگلدسته ي سرو

من نمازم را پي تكبيره الحرام علف مي خوانم پي قدقامت موج

كعبه ام بر لب آب ،كعبه ام زير اقاقي است

حجرالاسود من روشني باغچه است.............

                                               (سهراب سپهری)